چند سال پیش شعری از شاعری آمریکایی خواندم ، خوشم آمد و ترجمه کردم. اسم شاعر را یادم نیستمادرم را خدا یک روز ماه آوریلاز اندوه و مه کناره ی دریا پدید کرداز آواز پرندگان گمشده، از نغمه ی دریانوردان سرگردان و آب افشانه های اقیانوسو ماه او را در پرسه های اشک بارش دوست می داشتکنار غوغای اقیانوسموهایش را شانه کشیدآواز شبانه ی کشتی های در گذر بر لبانشپیش از آنکه عاشق زمینی اش او را آنجا بیابدو به بوسه ای نغمه را از لبهایش برباید
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۴۰۱/۰۲/۰۶ ساعت 15 توسط وهید باقری
|
برچسب:
نویسنده: آریا مهدوی
تاريخ: دوشنبه
6 تير
1401 ساعت: 20:01